De Wvggz bepaalt wanneer iemand met een psychische aandoening tegen zijn of haar wil zorg dient te krijgen. Verplichte zorg mag alleen worden toegepast als het echt niet anders kan. Vrijwillige zorg gaat altijd voor. Kijk voor meer informatie op: Wet verplichte ggz (Wvggz) | Informatiepunt dwang in de zorg.
Verplichte zorg
Bij een melding of tijdens een bemoeizorgtraject kan blijken dat verplichte zorg nodig is. Een medewerker van het Meldpunt en Advies Bijzondere Zorg beoordeelt dit. Als dat het geval is, voeren wij een verkennend onderzoek uit volgens de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz).
Tijdens dit onderzoek bekijken we of er sprake is van psychiatrische problemen die leiden tot ernstig nadeel, zoals gevaar voor de persoon zelf of voor de omgeving. Ook onderzoeken we of iemand alle vormen van vrijwillige zorg weigert.
De GGD voert dit verkennend onderzoek uit bij inwoners van 16 jaar en ouder die (nog) niet in beeld zijn bij een GGZ-instelling.
Van verkennend onderzoek naar zorgmachtiging
Uit het verkennend onderzoek kan blijken dat verplichte zorg nodig is. In dat geval dient het Meldpunt en Advies Bijzondere Zorg een verzoek in bij de officier van justitie.
De officier van justitie wijst vervolgens een geneesheer-directeur aan, die het dossier compleet maakt. Daarna besluit de officier van justitie of hij een verzoek voor een zorgmachtiging indient bij de rechter.
De rechter bepaalt uiteindelijk of verplichte zorg wordt opgelegd (een zorgmachtiging). Deze procedure duurt meestal meerdere weken. Een GGZ-organisatie voert de verplichte zorg uit.
Acute crisissituatie
Bij een acute crisis beoordeelt de GGZ-crisisdienst of een crisismaatregel nodig is. De burgemeester neemt hierover het besluit.